توي انجمن كه بشيني,دنيا برات خيلي كوچيك ميشه,صداي پر هياهوي فني,بچه هايي كه هميشه در رو بدون در زدن باز ميكنن,صداي كوچه,صداي پرنده ها,صداي گم شدن توپ هاي ماهوتي,و هاي و هوي گريزان كودكان و...
و چند تا دوست كه بوي سيگاري كه خودت كشيدي رو ميدن ,انگار اين بو ميخواد بگه كه اينا هميشه بودن,10 سال تمام بوي سيگارت روي لباساشون بوده,حتي اون موقعي كه سيگاري نبودي انگار همين بو رو ميدادن!!!

بعضي وقتا فاصله هامون زياد ميشه و بوي ديد رقيق,اون موقه ديگه وقت انجمنه,چون اينقدر بزرگ نيست كه بخواي كسي رو ناديده بگيري,انگار توي انجمن بايد بوي سيگار بدي ,بوي رفاقت ,بوي ....!!!

دنيا كوچيك تر از اونيه كه گم شده اي رو توش پيدا كني ,با اين حال آدم ميترسه از دستشون بده....

واي بر من گر تو آن گم كرده ام باشي...
كه بس دور است بين ما....
كه اين سو نازنيني غنچه اي شاداب و صدها آرزو بر دل,دلي گهواره ي عشقي
كه چندي بيش نيست شايد كه از بازيچه بودن سخت دلگير است

و اين سو پيرمردي با سپيدي مو
و خمي در قامت از اين راه دشوار
و هزاران بار مردن,رنج بردن

و گه گاهي دو خط شعري كه گوياي همه چيز است و خود ناچيز....

واي بر من گر تو آن گم گشته ام باشي...



شايد ما از اول اين 10 سال عضو انجمن بوديم!!!!

8/8/86 ساعت 7 شب
دفتر انجمن